Το να ζεις είναι να πεθαίνεις

Περίληψη:
Η Φάση μας έχει ως εξής: Είναι καλοκαίρι. Η άσφαλτος λιώνει, ο ιδρώτας τρέχει και το Sunny μοιάζει με φούρνο που βράζει την απογοήτευσή μας. Ο Ντιν, γεννημένος οδηγός, σφίγγει το τιμόνι, κοιτάζει μπροστά και ξετυλίγει τα τραύματα της ζωής του. Εγώ συνοδηγός, κάνω ότι τον ακούω και συμμετέχω, ενώ το μυαλό μου τρέχει σε γυναίκες και θολές σκέψεις από τα ναρκωτικά. Η αποστολή; Mαφιόζικη, βρώμικη, χωρίς να ξέρουμε πολλά. Κουβαλάμε κάτι που δεν λέγεται, για κάποιον που δεν φαίνεται και το μόνο σίγουρο είναι ότι στο τέλος ή θα πεθάνουμε ή θα ξεχάσουμε ποιοι είμαστε ή και τα δύο. Η μουσική παίζει δυνατά και εναλλάσσεται όπως οι διαθέσεις, γρήγορα. Κάπου ανάμεσα στις παραισθήσεις, τις λιγούρες και τα φιλοσοφικά σκαμπανεβάσματα. Μιλάμε για επιβίωση – σωματική, ψυχική, πολιτισμική. Μια γενιά late 40άρηδων που μεγάλωσε με όνειρα και κατέληξε με χρέη, εξαρτήσεις και ψυχολογικά προβλήματα. Δεν υπάρχει happy end. Υπάρχει μόνο ιδρώτας, γκρίνια και μια κασέτα που παίζει το ίδιο κομμάτι σε repeat. Αν περιμένεις λύτρωση, άσ’το. Αν απλά ήρθες για την παρέα, τότε μάλλον θα περάσεις καλά, αλλά στην πορεία θα πονέσεις κιόλας. Αν όμως νιώθεις ότι κι εσύ κουβαλάς κάτι και δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην επόμενη στροφή, τότε ναι, μπες μέσα. Δώσε ζώνη. Καλώς ήρθες στη Φάση μας. – Χοντρός –